Sunday, September 21, 2014



İstədiyiniz arzu o qədər şiddətli və yanıcı olmalıdır ki, heç bir 


maneə onu dayandırmağa və söndürməyə qabil ola bilməsin. 

Thursday, July 24, 2014

Hello friends!

Most of you know me well: my name is Aydan. I am FLEX 2012-2013 alumna from Baku, Azerbaijan. I spent my exchange year in Sarasota, Florida with Lauren Alston and Dylan Bernius with whom today I'm in a close relationship. After my exchange year and coming back from the USA I kept giving back to the community with what I learned in the US. I volunteered in camps, training and many events where U.S. Educated young people gather. I worked as an English teacher during summer and this small" job I had inspired me to do something bigger. In November 2013 I won a grant and led a fall camp called Kids Can Make It Better for middle school children. The project was completely voluntary and worth of $600. It was funded by the U.S. Embassy in Baku. I felt that I gave a chance to children from Baku to spend their their time wisely, communicate with Peace Corps Volunteers and learn about FLEX. The project turned out to be successful even though It was my very first one. In future I would love to continue organizing events of this kind for children and young people.

As for my education I was studying psychology at the Baku State University(freshman) which unfortunately turned out to be a big disappointment. Nobody wants to spend 4 years at a university where one is unhappy and education is not expecetdly decent. I took SAT and TOEFL exams and applied wherever I could. At first I applied to several fully funded scholarships in the U.S, but because they are extremely competitive I got rejected from most of them. This June I applied to a smaller school called Murray State University in Murray,KY. I found there an opportunity that I couldn't miss! I didn't only get admitted, but also won a scholarship which will cover $7000 of my tuition per year. Today education is my priority and a big dream. All I need to realize it is some financial support. A separate bank account has been created by my previous host family and any money raised will go straightly to my education.Thankfully, my family and previous host family will also make sacrifices to help me succeed at the Murray State. I will do work and study at the campus as soon as I am eligible to do so. I am used to working and studying mainly because I already had this experience while I was at the Baku State.

When I graduate from MSU in four years and come back home to Azerbaijan and I plan to work and stongly desire to support my community. For example help young people from Azerbaijan achieve their dreams of studying abroad. I believe that nothing is impossible. No tops are out of reach. Sometimes all we really need to do is to seek deeper in our hearts to find what we exactly want and work, work and work for it without giving up. Taking into consideration the fact that in the college I will have to balance my studies, work and volunteering (and be on a tight budget) I believe that life begins at the end of our comfort zone. I am ready for this adventure and would gladly appreciate any donations and help you can make. Here is my page http://www.aydanaslanova.myevent.com/3/donate.htm?1403801817%3F1405449755 





Thank you!

Saturday, August 24, 2013

Positive impression


This is a short statement of mine that I submitted for the Online Courses about Social Psychology. The topic is What Impressions Do We Make. Have you ever thought what other people around think of you? I think It is a question that interests most of us.

So I hope you like my short essay or let's say statement on positive attitude and impressions. Enjoy!

                                                           * * *

I am generally a positive person who believes that smile can change our inner world, therefore environment.

When I wake up every morning I try to start a new day with a smile which will keep me energetic throughout the day. No matter where I go and what I do there is a thing that keeps me cheerful. It is my attitude towards people and actions. In my opinion, this is the key moment in all of our lives. Having a sincere smile on our faces, being nice to people and maintaining peace of mind within ourselves are related to each other and it can make us happy. I can make myself happy by showing other people that I'm glad being around them. In order to make positive impression on people I simply smile. I am currently working as an English tutor and there is a short story I would like to share with you. When I first stated working I was frequently thinking if I am a good or a bad tutor. The other day at work one of my students who was a kid about 12 years old told me that he liked me. It made me happy as a tutor. However the thing was not professionalism. Later on during our conversation I realized that he just enjoys  being around me. He likes my enthusiasm and positive attitude towards sharing my knowledge with him. Do you know how It makes me feel? It makes me feel proud and self-fulfilled about my job and communicating with kids. And what he said means that we CAN give good impressions even if we are not sure about our abilities.

Start everyday with a smile and be generous about sharing it with your loved ones would be my motto. I hope you got positive impression from my short essay and if you haven't met me in real life, let's say, from me as an individual, too. :P

Thursday, May 9, 2013

~

Gülümse evim, geçmişi anarak
Yabancılardan ötede ve uzak
Sanma unuttum sıcak yatağımı
Vücudum sana düşte kavuşmaz mı?
Geldiği zaman vedalaşma vakti
Elveda yeli caddelerde esti
“Gitmicem asla ve budur hayatım!”
Dedim malesef ve seni bıraktım.
Aklımda hala o sarı duvarlar
Her gece gelip sohbet ediyorlar
Yaşam duygusu, korku ile keder
Üstüme gelir : Haydi, unut, derler
Ve arıyorum şu mükemmel yeri
Getiremem ki eski günleri geri
Yazdıkça daha da acıyor yaram
Bu mısralara nokta koyamam.

2011, Bakü

Tuesday, April 16, 2013

Inspired by the simple things

When I am standing at the shore and the wind gently blows through my tangled hair, when I can feel the warmth of the Sun on the edge of my cold fingers, when I look far away seeking for happiness in the endless place that leads me to nowhere in desperate search of it I finally realize... it doesn't exist.

Happiness doesn't exist. We are the one who create it. Just like we create our dreams and live them. It is not hiding anywhere except our imagination. That is the only place that you can build your own sand castle and get its complete joy out of it. For the reason that it belongs to you. And your life is like the sand castle which you build with your own little hands. You may destroy it. You may leave it. It is yours.

As I take my foot out of the white sand, wipe it and and look up in the sky. I lay down on the soft ground, put a dirty shirt on my face and hide from the bright rays of the sun, close my eyes and flow into my dreams where I am happy, but alone. Where I have my own sand castles and my own life.

Sunday, March 31, 2013

66- Xristianlıq və öyrəndiklərim

Əziz oxuyucular!

Dünənki pessimist postumdan sonra artıq daha işıqlı yazılar yazmağa qərar verdim. Belədir ki, Vətənə qayıtmağa bele az vaxt- 66 gün qalmış diqqətimi özümdə, arzularım və məqsədlərimdə cəmləşdirməyi düzgün yol hesab edirəm.

Bu gün Xristian aləmində Easter, yəni Pasxadır. Bu bayramda Həzrəti-İsanın ölümdən dirilməsi qeyd olunur. İnsanlar kilsəyə gedir, uşaqlar yumurta boyayır, dovşan, toyuq-cücə illüstrasiyalı bir bayramı təntənə ilə qarşılayırlar. Mən də buradakı anam və atam ilə birlikdə səhər kilsəyə getdik. Onların etdiyi mahnı oxumaq, dua etmək, sahib olduqları nemətlərə görə Tanrıya şükran olduqlarını bildirmək, bir parça çörək yemək (İsa çarmıxa çəkilməmişdən əvvəl 12 həvarisinə (şagirdinə) "Bunu yeyin. Bu çörək mənim bədənimdir. Bunu məni unutmamaq üçün edin." deyib onu parçalara böldü və onlara payladı.) və şərab ("Bu mənim qanımdır. Mənimlə razılaşanlar üçün tökülür.") içmək ənənənin bir qismidir.

Fərqli dinlər, fərqli yanaşmalar maraqlıdır. Yad dinləri tanımadan öz dininə dəyər verə bilməzsən. Bir il boyunca öz dininə sadiq qalıb digər dinləri öyrənmək insana fəxr hissini yaşadır. Bilik və savad bizim həyata və insanlara olan baxışlarımız da dəyişdirir. Xülasə, Peyğəmbərimiz bir hədisində buyurmuşdur : Görüşü sizə Allahı xatırladan, sözləri biliyinizi artıran, əməli isə axirətə rəğbətləndirənlərlə oturub durun." 

Dinindən asılı olmayaraq tolerant, sənin baxışlarına hörmət edib öz biliyini səxavətlə bölüşən, onlardan faydalı bir şey öyrənə biləcəyimiz insanların yanında olmaq yaxşıdır. 

PS. Bu post da bənzər mövzudadır.

Friday, March 15, 2013

Yaşadıqlarımız bir səhnə olsaydı

Həyat düşünənlər üçün komediya, hiss edənlər üçün faciədir. © 

                                           * * *

Emosiyalar, gərəkli-gərəksiz həm aldığımız qərarlara, obyektiv və subyektiv fikirlərə, ətraf mühitlə əlaqəyə, o cümlədən digər insanlarla olan ünsiyyətimizə və davranışlarımıza, ümumiyyətlə, gündəlik həyatımıza təsir edə bilir.

Belə ki, ömrümüz bir teatr səhnəsi olsaydı, onda rejissor olmaq, onu idarə etmək istəyərdik. Ən əsas isə, aktyorları hisslərimiz olaraq təsəvvür edək və anlayaq ki, onlar olmadan əsər yaradılmaz. Çox şey onlardan, onlar isə bizdən asılıdır. Hisslərin nəzarətində olmaq çətindir, amma lazım deyil. Mənəvi və maddi özümüzü qarşılaşdırsanda iradə gücümüzün hansını əzib keçəcəyi kim bir sual verilsə mənim cavabim, heyhat ki, birincisi olar. Bunu etiraf etmək dəyişməyə ilk addım kimi hesab edirəm, çünki ən azından bunu qəbul etmək kimi bir qüvvəni özümdə tapa bilirəm. Hamı mənim kimi deyil. Əks xarakterli insanlar da var. Məndən daha fərqli və bəlkə də daha ağıllı. Ya da hərəkətlərində daha çox məqsədəuyğunluq gördüyüm və etdiklərinə haqq verdiyim. Uzaqdan baxıb alqışladığım və heyrətləndiyim. Ən sonunda isə "Mən niyə belə edə bilmirəm?" deyə özümə sual verib, amma cavabını tapmaqda aciz olduğum və s. Sən öz mənəvi problemlərini həll etməyə çalışan vaxtı, digərləri qarşılarına məqsəd qoyub ona nail olurlar. Sənə qalan isə özünü günahlandırmaq və onları izləmək olur.

Hər bir insan özünü tanıyır. Yanılsa da, bunu inkar edə bilər, təbiidir.  Kimin üçün isə düşüncə, kimin üçün isə hiss aparıcı roldadır. Bunu özümüzdən başqa heç kim bilmir. Nələrdən keçdiyimizi, hansı çətinlikləri aşdığımızı bizdən başqa heç kim anlamır. 

Və yenə də yaşadıqlarımız bir səhnə olsaydı, düşüncəni seçərdim. Hislərə məğlub olub həyatın bütün şənliyini məhv etməsini istəməzdim çünki.